Vriendinnendag Oostende

Afgelopen zaterdag trok ik, net zoals 1999 andere dames, naar het Kursaal van Oostende.  Waarom? Wel, niet om het gebouw te bewonderen, want da’s toch wel wat ‘vergane glorie’ en ook niet om het Klein Strand op te gaan, want dat ligt momenteel overhoop. Nee, het was KAV-vriendinnendag, met mini-workshops, mode-shows, een Bernina corner en een optreden van Lady Lynn & her Magnificent Seven. Ik sleurde de mama er mee heen, want er werd ook meer uitleg gegeven over de uitslag van de actie ‘Goud voor Zorg’ en de inzet van de KAV voor de zorgsector, waar de mama werkzaam in is.

Na een druk treinritje kwamen we aan in het station van Oostende. De kortste weg om het Kursaal te bereiken is door de stad, maar dan heb je ook de zee niet gezien, wat we té jammer vonden. Onderweg aan een kraampje wat verse vis gegeten en het kunstproject STIJL even bewonderd. En dan rustig door naar het Kursaal, waar een bende muziekanten in witte kostuums alle dames stond op te wachten.

Eens binnen weerklonk het verwachte gekwebbel van tweeduizend vrouwen in één Kursaal. Gewapend met een kaartje en wat kleingeld trokken we de zalen door, op zoek naar een paar leuke workshops om mee te doen. Dat werden uiteindelijk cupcakes versieren en sushi maken. We zijn ook even gaan kijken in de Bernina corner, waar overtrekjes voor fietszadels gemaakt werden. Ga ik hier ook ooit eens testen denk ik.

En daarna met z’n allen de grote concertzaal in voor de slotshow met de bekendmaking van de nieuwe naam van de KAV. Na een wervelende show mét flashmob, verscheen die naam op het scherm: femma! Het concert van Lady Lynn hebben we jammer genoeg niet volledig kunnen meepikken. De trein, die natuurlijk bij aankomst behoorlijk wat vertraging bleek te hebben, was veel te klein om iedereen mee te nemen. Eén voordeel dat zoiets wel geeft, is dat je in eerste klasse mag gaan zitten. Altijd het positieve blijven zien als je treint hé…

Het Retro-ZsaZsa-rokje

Het zou nooit lukken. Nooit. Toch zeker niet zonder hulp. Honderd keer de instructies gelezen. Patroon al overgenomen op papier. Honderd keer de stof open gelegd en de stof erop gelegd. Honderd keer de kleurcombinatie overwogen. En dan opeens, op een onbewaakt moment vrijdagmiddag, begon ik er spontaan aan: mijn eerste ZsaZsa-rokje, het rokje met tricotband. En ik heb het zowaar diezelfde avond nog kunnen dragen!

Het stofje, Retro Harmony Sugar van Art Gallery, vond ik bij Mevrouw Thea. Dat stofje en ik, dat was liefde op het eerste zicht. In plaats van een tricotje te gebruiken, ging ik voor het alternatief: boordstof. Het werd de groene boordstof uit dezelfde webwinkel. Ik koos bewust niet voor wit of roze, maar voor een contrastkleur. Da’s altijd wat interessanter, toch?

Deze stofjes, en het gele stiksel werden natuurlijk weer als combinatie afgekeurd door de mama… Zelfs toen ik het stof stond te knippen heb ik nog een paar keer “Echt? Dat groen met dat roos?!” gehoord. Maar ik zette door. Muziekje op de achtergrond en een kleine twee uur later was ik de zoom er al aan het aanstikken. Ik heb het wel een tikje anders gedaan. Naaipatronen en ik, da’s blijkbaar dezelfde relatie als recepten en ik. Gewild of ongewild, er is altijd wel iets dat ik anders doe dan wat er staat.  Ik had een hele grote band voorzien, die ik best wel dubbel kon plooien. Dus stikte ik die er langs de averechtse kant van de roze stof aan vast, zodat ik een omslag kon maken naar de juiste kant. Daarna aan elke kant, langs de naad van het rokje tot de rand gestikt, zodat de omslag vast zit.

En toen was het af! Het resultaat mag er ook wel zijn; het is exact zoals ik het wilde! En eens ik de volledige outfit aan had, zei de mama ineens “Oh, het is toch wel mooi geworden, zo met dat groen erbij!” Waarbij ik toch een told you so! moest tegenhouden. Ha!

Oorbellen en zo bij Kraal & Co

Vanmorgen volgde ik een workshop bij Kraal & Co in Hasselt. Het was leerrijk en gezellig, en twee tassen koffie later had ik er drie paar oorbellen bij! Ik kocht meteen ook een starterssetje met enkele tangen en een paar slotjes, zodat ik zelf thuis ook een paar halskettingen uit mijn collectie kan repareren. En ja, stiekem ben ik ook al op speurtocht geweest bij een paar online kralenwinkeltjes en heb ik hier en daar al wel wat leuks gezien om met wat kralen te combineren die ik hier nog heb uit oude kettingen en zo. Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Happy-Birthday-to-me-weekend

Afgelopen vrijdag werd ik 27, en dat werd gevierd met versierde cupcakes (ik heb mij nog eens uitgeleefd) en een culinair atelier van Tupperware (jawel, dé pottekes en pannekes). In plaats van een gewone demonstratie, gingen we zelf aan de slag met o.a. de TurboChef, de UltraPro en de Crousti Party. En nadien natuurlijk samen alles opeten! Het werd een heus drie-gangen-menu met als voorgerecht pasta met groentjes, dan rijst met ratatouille en als afsluiter bladerdeeg met fruit. Ik heb mijn collectie weer wat kunnen aanvullen, en ik hoop dat voor iedereen de avond even geslaagd was als voor mij!

 Mijn vriendinnekes hadden een paar hele leuke cadeautjes bij voor mij. Zo kan ik binnenkort weer gaan shoppen bij een paar van mijn favoriete winkels, mijn muziekcollectie aanvullen en nog wat kookspulletjes gaan kopen. Maar ik zal ook veel rokjes kunnen maken, want ik kreeg het boek Allemaal Rokjes van Mme Zsazsa! Ik heb er al duchtig in zitten lezen, dus binnenkort zullen hier hopelijk allemaal creaties volgen! Zeker als je ook nog weet dat er tussen mijn exemplaar nog een cadeaubon zat voor Rakketak, die nieuwste, leukste, kleurrijkste stoffenwebshop van het land. Allen daarheen dus!

Als laatste deel van mijn verjaardagsweekend, trok ik gisteren naar Handmade-in-Belgium bij C-mine in Genk. Weer wat leuke stofjes kunnen kopen voor toekomstige projectjes! En jawel, daar is al een rokje bij! Woehoe! En ook heel wat nieuws gezien: juweeltjes in hout, lampen met een vintage telefoon als basis, en superoriginele duffeljasjes voor kleintjes.

Een groot verjaardagsweekend dus!